Abdij van Lucerne
Vlak bij het dorpje Lucerne d’Outremer, in het dal van de vallei van het riviertje de Thar ligt de schitterende abdij van Lucerne. De schaduwrijke en pittoreske gebouwen ademen de sfeer van schoonheid en strengheid uit die hoort bij de opvattingen van cisterciënzer geest.
De abdij is gesticht door de monniken uit Dommartin (Picardie). Met de bouw werd begonnen in 1164 en de volledige werken waren gereed in 1178. De abdij is opgetrokken in de z.g. Anglo-Normandische stijl. Er is een duidelijke verwantschap met de satichting van vier andere abdijen; Ardenne (Calvados), Beauport (Côtes d’Armor), Cerisy-Belle-Etoille ( Orne) en Mandaye (Calvados).
Tijdens de honderdjarige oorlog werd het woord d’Outremer aan de naam toegevoegd. Letterlijk vertaalt betekent dit “van overzee”. Deze naamsverandering had alles te maken met de trouw welke de hertogen van Normandië toonden aan de Engelse koningen.
In de tijd van de nationale revolutie werd de abdij in gebruik genomen als fabriek en molen. Door nonchalance en onverschilligheid raakt de abdij en de bijgebouwen ernstig is verval. Het moest tot 1928 duren voordat de abdij op de lijst van Nationale Monumenten werd geplaatst.
In 1959 werd, vooral door de energie van Pater Marcel Lelégard (overleden in 1994) begonnen met de restauratie. Hier kwam ontzettend veel oude ambachtelijkheid bij kijken, los van het werven van de nodige fondsen.
Momenteel klingelen de klokken weer vrolijk door de vallei. Elk jaar tijdens de nacht van 25 op 25 november luidt de zware basklok onophoudelijk ter nagedachtenis van de jonge prins Willem, de zoon van koning Hendrik de 1ste van Engeland en kleinzoon van Willem de Veroveraar die omkwam bij de ondergang van het “Witte Schip”
In 1514 werd een orgel geplaatst. De Franciscanen van het diocees van Chambéry vonden dat hun kapel te klein was geworden en verbouwden deze in 1845 tot kathedraal. Daarbij werd het orgel grondig gerestaureerd en uitgebreid. Een lang leven was het daar niet beschoren. In 1858 al verhuisde het weer opnieuw. Van de kathedraal van Belley vertrok het naar de Notre-Dame de Salins-les-Bains in de Jura. Daar werd waarschijnlijk een tweede toetsenbord geplaatst.
In 1962 werd die kerk verlaten en het orgel werd ontmanteld en opgeslagen. Via, via kreeg pater Lelégard hier lucht van en stelde alles in het werk om het instrument terug in Lucerne te krijgen. Hij kreeg uiteindelijk die gelegenheid. Het werd voledig gerestaureerd door Philippe Hartman en Jean Deloye. De opbouw en restauratie duurden tot 1981, waarna het op 31 oktober officieel in gebruik werd genomen.
De Romaanse abdijkerk, de gewelfde kelders met hun opmerkelijke randen, de eetzaal met de massieve eiken balken, de panelen, het voormalige paleis van justitie, de bakkerij, de tiendenkamer en de duiventil, nodigen u uit voor een bezoek. Hier kunt u een geweldig inzicht krijgen in het middeleeuwse leven van de monniken.
